Les 1.1

In de les van gisteren moesten we nadenken over wat we voor ons nou onder beleving viel of onder puur entertainment.

Daar realiseerde ik me, dat entertainment eerder iets is om de tijd bewust mee te overbruggen (op een prettige manier), om het op te vullen.
Zodra het een beleving wordt is het juist niet meer een kwestie om de tijd te overbruggen.

Uiteindelijk kunnen bepaalde gebeurtenissen die begonnen als entertainment overgaan in een ervaring die wel een persoonlijke belevenis kan worden. Dit zijn dan ook de dingen die je het gemakkelijkste onthoud lijkt me. Omdat er ook zoiets als een emotie bij komt kijken, je bent er een stuk actiever mee betrokken. Ook hoeft een beleving helaas niet altijd plezierig te zijn, maar het is wel iets wat je vaak na 10 jaar nog herinnerd.

----------

Dus nu zit ik me af te vragen. Een traumatische gebeurtenis, 9-11 ramp, wat alweer zoveel jaar geleden gebeurde. Is zo'n moment ook een belevenis, een persoonlijke belevenis weliswaar. Ik en waarschijnlijk de rest van de wereld herinnert zich dit als de dag van gister.

Misschien dat er iets in mijn hoofd getriggerd werd op een manier van; we zijn gewent aan de meest vreselijke films op tv en in de bioscoop. Het doet ons bijna niets meer. Maar zodra we ons realiseren dat het ook echt kan gebeuren is het niet leuk meer, niet grappig meer, niet bewust iets waar we voor kiezen. De emoties van verwarring en verbazing, "Dat mensen ook zoiets echt doen" is toch wel een sterk iets dan...