Biertje?

En het weer was wederom heerlijk, zonnetje scheen, zacht zuchtje wind met hier en daar wolkje. Ja hoor tuurlijk. Het was grauw en grijs en ik mocht van geluk spreken dat er geen regen is gevallen. Ik ben naar Amsterdam gegaan. Naar de Heineken Experience. De naam zegt het al, experience. Of tenminste, dat proberen ze.

Uiteindelijk vond ik het alles meer weg hebben van het sprookjesbos op sommige stukken dan dat het ging over bier. Maar goed, dat kanaan mij liggen. Nooit zo'n fan van geschiedenis geweest... Ik net iets te poppenkast nagemaakte huisjes niet te zo erg waarderen.

Hier ging het toch allemaal om, die immense ketels. Hoe ze gemaakt zijn en hoeveel werk het gekost heeft kan ik me niet eens voorstellen. Ook zat ik me tegelijkertijd ook te bedenken hoe het nu gedaan wordt. Of ik naar ik beeld van vroeger of van nu zit te kijken. Is het bierbrouw proces dan in de afgelopen 50 jaar niet veranders?

Maar hoe je het ook bekijkt, vanwege de soort van meteriaal blijft het een ouderwetse uitstraling houden. Natuurlijk zijn deze dingen niet meer in gebruik. Maar ik denk dat een beetje bierbrouwer deze schatjes zo weer aan de praat zou kunnen krijgen. Als je dan eenmaal de binnenkant te zien krijgt zie je, behalve een gigantische hoeveelheid stof ook het mechanisme hoe het bier wordt gebrouwen.Dus alleen omdat het hierin donker is ... wil nog niet zeggen dat de schoonmakers niet de mooite hoeven te nemen om het ding ook van binnen schoon te maken...

Dit was wel vet, puur naar het ontwerp kijkend. De beelden die ze lieten zien stelde niet hel veel voor, maar zo'n tv-wand is toch echt wel mooi iets.

Dit was de ruimte na die met de tvwand, weer kijken naar wat je allemaal kan doen met het concept bier is er deze lamp ontworpen. De reden dat ik dit zelf interessant vind? Als ik iets niet kan is het wel iets 'random' wegzetten... Dus vandaar dat ik me aangetrokken voelde tot deze wirwar.

Logo no Logo? Deze icoontjes deden me daar extreem aan denken. Zelf heb ik met bijna het zelfde kleurenschema en vormen gebruikt.

Grappig hoe iets dergelijks een herinnering (hoe nutteloos dan ook) kan triggeren.

In deze ruimte lieten ze zien hoe het er "vroeger" uit zag. Al was het eerder een wachtruimte voor een atractie dan echt iets spectaculairs om te zien. Wat je op deze foto ziet is een bit/hoofdstel van een paard, laat ik maar knol zeggen. Echt gigantisch dit ding, je zou het toch maar heel de dach als ketting mee moeten dragen zeg.

Waarom dit op de foto staat? Omdat ik heel blij ben dat ik dit zelf niet heb hoeven maken. Iemand heeft waarschijnlijk een paar dagen met een flinke dozes geduld deze dopjes op een doorgang/poortje lopen plakken.

Hoe verzinnen ze het zeg, "Hey laten we een muis ontwerpen in de vormgeving van heineken". Of het ding anti-rsi is zal ik nooit te weten komen. Maar da maakt ook niet uit, als ik het ding zou gekocht hebben zou ik heel de dag met die dingen in het water lopen spelen...

'Hallo'
Ik bedoel letterlijk ook Hallo, dit is een hbo die puur is gericht op creatieve concepten. Sint Lucas (een mbo opleiding) stuurde me er naar toe samen met een leraar.
Waarom ik die connectie legde? Daar kreeg ik met nog iemand de opdracht om de westerse wereld en oosterse wereld samen te brengen. Met als achter liggende gedachte dat wij hier bang zijn voor het water en het weren. Terwijl ze in het oosterse het zien als iets waar je zuinig en blij mee moet zijn. En als je de paraplu zo als dit hier (foto) ophangt vang je het water op, terwijl bij westerse mensen het weg kaatsen.

De ketels waren niet het enige wat ze eens zouden moeten afstoffen. Maar toch indrukwekkend zo'n hele muur gevuld met bierflesjes. En nee daar staat geen spiegel, al heeft het op de foto wel een dergelijk effect.

En wat ik er nou achteraf van vond? Voor mij had het iets technischer gemogen. Nu weet ik nog niet hoe tegenwoordig nou bier gemaakt wordt. Het werd wel uitgelegd op oude posters, maar die waren alles behalve uitnodigend om naar te kijken.Verder ging ik van het bier redelijk over m'n nek. Ik zal wel iets hebben opgelopen met dat grauwe weer dat m'n smaakpuppilen heeft aangetast, want normaal ben ik echt niet vies van bier. Maar ziekjes of niet, Heineken is wel een potentiele klant kwijt.

Oh, oh achteraf krijg je nog wel een kadootje. Wel helemaal een flessenopener!!

Essay .1

Na het opnieuw doorneuzen van m'n blogs is één onderwerp me toch wel het meest bijgebleven. Die van les 1.2. Hier vertel ik over de invloeden en verwachtingen van het weer. Over hoe graag we sneeuw willen, of over hoe graag we die zon willen voelen, maar hoesnel we het ook weer vergeten zijn.

Ik denk dat het stiekem ergens met ons instinct te maken heeft .. dat het weer zo vanzelf sprekend is dat, tenzij het heel extreem is we het weer direct vergeten, juist omdat het vergeten mag worden.

Een tsunami, een mooi voorbeeld van extreem weer. Met een tragische afloop. De momenten dat moeder Natuur eventjes moet laten zien dat wij mensen nog steeds niet overal invloed op hebben...

Maar wat dan hierop wel weer heel erg tegenstrijdig is, is dat we hier in Nederland toch extreem veel over het weer praten. Alsof het iets is waar we veel waarde aan hechten, of dit nou in een positieve of negatieve manier is. Waarschijnlijk is dat omdat we hier in Nederland er geen slag naar kunnen slaan over hoe het weer zou zijn. Het is extreem veranderlijk ... Misschien juist omdat het zo onvoorspelbaar is praten we er juist over?

Les 4.1

Verveling

.

.

.

Dus lekker weertje de laatste dagen of niet? Dan weet je dat het gesprek gewoon een dieptepunt heeft bereikt als je spontaan over het weer begint. Of dat je uit verveling maar de homeshopping kanalen op tv gaat lopen kijken bij gerek aan iets anders. Waarom dit soms zo fascinerend kan werken als je je verveelt is met rouwens nog steeds een compleet raadsel. Een paar mensen die op een extreem overdreven fouten manier een product proberen te verkopen. Misschien willen we wel juist overtuigd worden van hun mening of hun idee. Dat omdat we ons er tegelijkertijd tegen verzetten we ons hoofd toch bezich houden met dit soort reclames op tv.

Verder is verveling in mijn ogen dat je geen 'nuttige' manier weet te vinden om je tijd te vullen. Als we een boek lezen of hebben gelezen en mensen vragen ons er naar geven we een antwoord zoals. "Ik verveelde me een beetje dus ben ik maar weer eens een boek gaan lezen" Alsof dat zo slecht is? Tegenwoordig vullen we onze tijd met video games in plaats van boeken. Of dat we een filmpje huren i.p.v. daadwerkelijk een boek te lezen om ergens actief mee bezig te zijn...

Met al die kant en klare beelden word onze fantasy regelrecht op een nulpunt gebracht. Dat is in mijn ogen nou verveling. Hersenloos naar een tv-film kijken. Als we onze hersenen gebruiken en deze trainen door bijvoorbeeld puzzels of boeken of wat dan ook, is en zal dit nooit verveling zijn.

Les 3.1

Het creeeren van een belevenis. Dit kan spontaan gebeuren. Maar kan ook zeker op maat gemaakt worden. Zoals het bedrijf www.pluimen.nl. Via dit bedrijf kan je iemand een belevenis cadeau doen. Wel zo'n 250 verschillende. Helaas wel omdat je juist kan kiezen wordt het nooit helemaal een persoonlijke ervaring die je krijgt. Maar dit bedrijf wil dat iedereen iemand een 'pluim' cadeau kan doen. Dus perfect voor mensen die niet een standaard cadeau aan iemand willen geven maar niet een budget van een paar 1000 euro hier voor over hebben.

Dit kan gaan van een uurtje in een ferrari rondrijden tot bungyjumpen en terug naar een dagje dierenpark.

Wat ik hier zelf van vindt. Tja erg creatief is anders. Zelf zou ik iets maken of geven wat echt van mij is. Wat ik helemaal zelf bedacht hebt. Een krachtige emotie genaamt liefde komt dan om de hoek kijken. En geld speelt dan vaak geen rol meer. Het idee dat iemand moeite voor je doet iets origineels te verzinnen is vaak veel krachtiger dan de standaard gekochte 'belevenis'.

Les 2.2

Weer even terug op de beleving, maar deze keer het ontwerp wat iemand er aan probeerde te hangen.

Is het mogelijk om daadwerkelijk een belevenis te ontwerpen. Zodra alles voor ons gedaan is, dat de 'belevenis' zo perfect is uitgewerkt werkt het niet meer als een beleving. Misschien dat wij mensen niet met door ons gemaakte perfectie kunnen omgaan. Daarom dat we elk jaar nog steeds simpelweg het strand opzoeken of de bossen. Hier heeft de mens nog geen (opvallende) invloed op gehad. Een belevenis blijft dan toch ook iets wat niet aan standaarden valt vast te knopen. Over hoe die rozenstruik langzaam opbloeit tot grote rode bloemen, dat blijft iets moois omdat het niet door ons gemaakt is, het is nog puur.

Les 2.1

Wandel wandel wandel .. over een heel lange steiger.
Het doel an de les kwam er op neer dat onze kostbaarste herrinneringen zich vormen in de tijd dat we niets proberen te doen om ons 'bezig te houden'.

Dat we te veel bezig zijn te voorkomen dat we niets aan het doen zijn. Relaxen, dat is bijna niet meer mogelijk in deze maatschappij. We kunnen het simpelweg niet meer. Steeds zijn we op zoek naar iets om ons leven te vullen, zolang we ons maar niet van ons leven bewust zijn of omdat er niets te doen is ons te laten nadenken over ons leven.

Zou je dan kunnen zeggen dat we van ons zelf constant op de vlucht zijn? Dat we naarmate we ouder worden steeds minder willen zien wat er van ons is geworden. Maar als je nou op de man af vraagt, hoe is jou leven, zullen de meeste het saai noemen. Alsof we we 'nooit' genoeg kunnen doen, dat elke seconde die we niet met een ander doorbrengen, of entertainment opzoeken voor niets is geweest, het gewoon niets waard is. Triest eigenlijk als je er zo over nadenkt. Dat ons leven saai zou kunnen zijn als we niet constant 'iets' aan het doen zijn ....

Les 1.2

Weer terug komend op belevingen. Het is alweer bijna het einde van de vakantie. Wel jammer met dit mooie weer.

Over het weer gesproken. Het al opgevallen dat het zoveel male beter is geworden met een paar dagen. Het was nog vreselijk tijdens koninginnendag (waar trouwens niet veel aan was) en 2 dagen later was het heerlijk buiten.

Nu ik er zo overnadenk, is het weer trouwens wel iets wat we wel weer snel vergeten. We weten alleen dat het in de winter kouder is dan in de zomer. Dat we tijdens de zomer lopen te klagen dat het te warm is, en in de winter te koud. Maar als het weer dan eindelijk omslaat en iedereen weer vrolijk en blij is, zijn we het moment van vreugde over een warmere temperatuur (of een koudere) binnen elkele weken weer vergeten... ??

Je zou toch verwachten dat gebeurtenissen waar emoties aan gekoppeld zitten. In dit geval een gebeurtenis waar je naar uitkijkt, en blij bent als het zo ver is je een stuk beter zal onthouden. En toch doen we dit niet .. misschien ergens een stukje in onze hersenen die het onthouden van weersomstandigheden niet nodig acht? Wie weet ...