Belevingscommunicatie

dinsdag, mei 09, 2006

Les 2.1

Wandel wandel wandel .. over een heel lange steiger.
Het doel an de les kwam er op neer dat onze kostbaarste herrinneringen zich vormen in de tijd dat we niets proberen te doen om ons 'bezig te houden'.

Dat we te veel bezig zijn te voorkomen dat we niets aan het doen zijn. Relaxen, dat is bijna niet meer mogelijk in deze maatschappij. We kunnen het simpelweg niet meer. Steeds zijn we op zoek naar iets om ons leven te vullen, zolang we ons maar niet van ons leven bewust zijn of omdat er niets te doen is ons te laten nadenken over ons leven.

Zou je dan kunnen zeggen dat we van ons zelf constant op de vlucht zijn? Dat we naarmate we ouder worden steeds minder willen zien wat er van ons is geworden. Maar als je nou op de man af vraagt, hoe is jou leven, zullen de meeste het saai noemen. Alsof we we 'nooit' genoeg kunnen doen, dat elke seconde die we niet met een ander doorbrengen, of entertainment opzoeken voor niets is geweest, het gewoon niets waard is. Triest eigenlijk als je er zo over nadenkt. Dat ons leven saai zou kunnen zijn als we niet constant 'iets' aan het doen zijn ....